Üretim Planı Tutmadı. Suç Gerçekten Planlamacının mı?

Üretim geciktiğinde ilk bakılan yer genellikle planlama ekranıdır.

Termin kaçtıysa planlama suçlanır.
Makine boş kaldıysa planlama suçlanır.
İş yığıldıysa yine planlama suçlanır.

Çünkü plan ekrandadır.
Gecikme ise sahadadır.

Ama gerçek şu:

Planlama, olmayan kapasiteyi yaratamaz.

Bir iş emri kâğıt üzerinde dört saatte bitebilir.

Fakat o süre;

• makinenin gerçekten hazır olduğunu,
• malzemenin zamanında geldiğini,
• kalıbın sorunsuz olduğunu,
• operatörün o işi bildiğini,
• kalite onayının gecikmediğini,
• vardiyada beklenmeyen bir duruş yaşanmadığını

varsayar.

Sahadaki bu şartlardan biri bozulduğunda plan da bozulur.

Planlama çoğu zaman sorunun kaynağı değil, aynasıdır

Planlama, üretimde yaşanan düzensizliği görünür hâle getirir.

Gerçek makine hızları sisteme yanlış girilmişse plan yanlış görünür.

Hazırlık süreleri hesaba katılmamışsa plan yine şaşar.

Bakım duruşları kayıt altına alınmıyorsa kapasite olduğundan yüksek görünür.

Satış, üretimin gerçek durumunu görmeden termin veriyorsa planlama baştan kaybetmiştir.

Bu durumda planlamacı kötü plan yapmamıştır.

Eksik verilerle gerçek dışı bir taahhüdü yönetmeye çalışmıştır.

En büyük hata: katalog kapasitesiyle plan yapmak

Bir makinenin teknik katalogda saatte 10.000 adet basması, üretimde gerçekten 10.000 adet çıkaracağı anlamına gelmez.

Hız tek başına kapasite değildir.

Kapasite;

• hazırlık süresidir,
• kalıp değişimidir,
• temizliktir,
• numune onayıdır,
• operatör tecrübesidir,
• duruştur,
• fire başlangıcıdır,
• vardiya disiplinidir.

Bunlar hesaba katılmadığında planlama sistemi çalışmaz.

Sadece iyimser bir takvim üretir.

Plan sürekli değişiyorsa plan yoktur

Üretim planı gün içinde defalarca değiştiriliyorsa sorun çoğu zaman planlamacıda değildir.

Sorun, karar mekanizmasının plansız çalışmasıdır.

Her acil iş öne alındığında başka bir iş gecikir.

Her müşteri baskısında sıra değiştiğinde makine ayarları yeniden yapılır.

Her ani karar yeni bir hazırlık süresi, yeni bir fire ve yeni bir gecikme üretir.

Sonra gün sonunda planlama sorulur:

“Bu işler neden yetişmedi?”

Çünkü plan çalışmadı.

Sürekli değiştirildi.

İyi planlama ne ister?

İyi planlama için önce doğru veri gerekir.

Gerçek üretim hızları bilinmelidir.

Duruşlar saklanmamalıdır.

Hazırlık süreleri ölçülmelidir.

Operatör yetkinlikleri hesaba katılmalıdır.

Bakım, kalite ve malzeme hazırlığı planın parçası olmalıdır.

Satışın verdiği termin ile üretimin gerçek kapasitesi aynı masada konuşulmalıdır.

Aksi hâlde planlama yalnızca baskıyı dağıtan bir ekran olur.

Sonuç

Üretim planı tutmadığında doğrudan planlamacıyı suçlamak kolaydır.

Ama doğru soru şudur:

Plan mı yanlıştı, yoksa plana verilen bilgiler mi?

Çünkü planlama geleceği tahmin etmez.

Mevcut kapasiteyi, mevcut şartlarla sıraya koyar.

Sistem yanlışsa plan da yanılır.

Ve çoğu tesiste planlama başarısız değildir.

Yönetim, sahadaki gerçeği plana doğru taşımamıştır.